100 GODINA PORNOGRAFIJE (Esquire.Mart.2019)


Kada sam kao klinac pre skoro tri decenije uhvaćen da gledam pornić, otac me je kod majke opravdao konstatacijom kako je bolje da gledam porno film nego ratni. Roditelj koji u današnje vreme zatekne sina u istoj situaciji bi teško mogao da izgovori istu rečenicu kao opravdanje, jer je diskutabilno u kom od pomenutih žanrova ima više nasilnih akcija pošto se u pornografiji mnogo toga promenilo. Ona je danas sve osim klasičan seks sa eksplicitnim scenama. A počelo je potpuno drugačije.

Pornografski žanr koji u filmskoj industriji postoji koliko i sam film, in general, svakako je oduvek prikazivao eksplicitnu seksualnu radnju sa ciljem da se postigne ili pojača seksualno uzbuđenje, ali je sam prikaz nekada bio mnogo erotičniji nego što je to danas slučaj. Prvi pornografski film, s obzirom na to da je snimljen na samom početku prošlog veka, bio je logično crno-beli i nem. Zvanično, to je francuski film A l’Ecu d’Or ou la bonne auberge, snimljen 1908. Prikazuje umornog vojnika koji dolazi na randevu sa devojkom koja radi kao kelnerica u jednoj krčmi. Najstariji bi mogao biti i argentinski pornić El Satario za koji se ne može precizno utvrditi datum snimanja, ali ga sigurno treba tražiti između 1907. i 1910. Ipak treći iz ove grupe, nemački film  Am Abend iz 1910. je najreprezentativniji iz razloga što on manifestuje i uspostavlja kliše po kome se ovakvi filmovi snimaju, a koji se ni do danas u svojoj biti nije promenio. To je desetominutni film koji počinje prikazom žene koja masturbira sama u svojoj sobi, a nastavlja se tako što joj se pridružuje muškarac sa kojim upražnjava felacio, vaginalni i analni seks.

Takva postavka stvari se nije puno menjala, ali jeste sve ostalo. U okviru pornografskog žanra filmovi često nemaju nikakvu fabulu, ali postoje i oni koji imaju pravi filmski scenario, a mnogo je i onih koji predstavljaju pornografsku verziju nekih filmskih klasika, bajki ili drugih književnih dela. U tom segmentu je najveći doprinos dala italijanska porno industrija koja je i inače decenijama bila jedna od najjačih te kao takva postavljala standarde koje su drugi pratili, a posebno Amerika koja je u nekom trenutku preuzela primat koji drži i dan danas. Ono što je zanimljivo sa ovim u vezi jeste da su u domenu homoseksualnih porno filmova koji su se pojavili nešto kasnije najznačajnije produkcije u početku dolazile iz Mađarske, Češke i Rusije, zemalja za koje bi u to vreme retko ko mogao da zamisli da je takvo nešto uopšte moguće. Danas je pak i na tom polju najdominantnija američka produkcija.

Na teritoriji bivše SFRJ, prvi porno film je snimljen tek 1985. godine. Zvao se Oaza, a režirao ga je Zvonimir Maycug. Srbija ima solidnu produkciju filmova, barem kada je reč o njihovom kvantitetu obzirom na to da se ovde, prema nezvaničnim podacima godišnje snimi 15tak pornića. Inače, procenjuje se da se u celom svetu u toku jedne godine snimi 20.000 profesionalnih filmova, ali je taj broj danas mnogo veći jer su tehnika i dostupnost interneta omogućili da svako može da snimi porno film u kućnoj radinosti i da, štaviše, većina ljudi to i čini. Homemade porno filmovi inače predstavljaju posebnu kategoriju u okviru ovog žanra. Prvi takav je lansirala Tanja Harding američka reprezentativka u klizanju i olimpijska pobednica, koja ga je prodavala po ceni od 25 dolara te stekla ogromnu svotu novca na tome. Čini se ipak da je najpoznatiji pornić nastao u kućnoj radionici onaj koji je snimila Pamela Anderson sa svojim suprugom Tomi Lijem jer su tek na njenom primeru mnoge zvezde shvatile kako takav akt može da donese ili da ojača popularnost te su krenule njenim stopama.

Zlatnim dobom porno industrije smatraju se 70te i 80te godine prošlog veka. Taj period je iznedrio i prve velike zvezde među porno glumcima poput Džona Holmsa, Roka Sifredija, Rona Džeremija, a među damama Džindžer Li, Anet Hejven, Veroniku Hart, Vanesu Del Rio… Danas je mnogo teže biti zvezda u ovom žanru jer je produkcija ogromna, ali ih svakako ima obzirom da su ovo vremena u kojima je generalno mnogo lakše izgraditi takav status. Međutim, konkurencija je više nego jaka, a nema baš previše uslova koje bi trebalo ispuniti jer je za taj posao primarna seksualna izdržljivost dok je fizički izgled daleko od toga da predstavlja najvažniju stvar za bavljenje istim, mada je svakako bitan pogotovu kod glumica. Od njih se očekuje da su prijatnog spoljašnjeg izgleda, ali je mnogo važnije njihovo seksualno umeće dok je ono što se posebno ceni sposobnost da budu podjednako dobre i u scenama sa ženama, kao i sa muškarcima jer porno filmovi čak i kada su heteroseksualni obično sadrže makar jednu lezbo scenu. Kod jačeg pola to nije slučaj iako ima dosta glumaca koji istovremeno glume i u heteroseksualnim i u homoseksualnim porno filmovima. Fizički izgled muškaraca u ovim ostvarenjima je dugo bio u drugom planu pošto je važnija bila njihova obdarenost, te sposobnost da održe erekciju i da ejakuliraju na zahtev reditelja. Poslednjih godina, međutim, fizički izgled je postao mnogo bitniji, budući da je  to i opšti trend u savremenom društvu, što je dovelo do pomalo stereotipnog izgleda i među glumcima i među glumicama. One moraju izgledati skoro pa savršeno zbog čega se mnoge od njih podvrgavaju plastičnim operacijama što je sve više trend i među njihovim muškim kolegama. Današnji glumci su toliko preplanuli, nabildovani, potentni i obdareni da bi njihove kolege, najveće porno zvezde od pre 20tak godina prepoznatljive po svojim alatkama danas mogli da sede zavaljeni u fotelji i stidljivo drkaju svoj ponos dok gledaju online prenos iz susedne sobe u kojoj im neki napucani tip kome nisu ni do kolena (najbukvalnije) zadovoljava partnerku. Oni kojima je teško da ispune aktuelne estetske standarde koje nameće savremena, pre svega američka, porno-industrija okreću se amaterskoj pornografiji koja toleriše i izgled koji je više svakodnevan, prirodan i autentičan, daleko od savršenog, dok se u okviru posebne kategorije fetišističkih porno filmova dozvoljavaju čak i anomalije u fizičkom izgledu koje su, ovisno o vrsti fetiša često i poželjne.

Ono što se takođe sa godinama značajno promenilo jeste svakako i status porno glumaca pošto je ranije bilo mnogo teže baviti se takvim poslom, pre svega zbog javne osude društva, dok je danas to mnogo lakše. Ne samo da su zvezde ovih filmova podjednako poznate kao i zvezde bilo kog drugog žanra već i one imaju armije svojih fanova, kao i mogućnost osvajanja priznanja za svoj rad poput porno Oskara i mnogih drugih sličnih nagrada. Danas porno glumci svakako i zarađuju mnogo više nego što je to nekada bio slučaj, ali je zanimljivo da su muškarci u ovoj industriji plaćeni manje nego njihove koleginice što se retko može sresti u bilo kojoj drugoj vrsti industrije. Sam honorar zavisi od mnogo faktora kao i u filmskoj industriji generalno. Na njegovu visinu pre svega utiče to koja produkcija stoji iza filma, a potom ono što je možda i najvažnije jeste kakav tip scene je u pitanju tj. da li se snima solo ili sa jednim odnosno više partnera, a svakako na sve to znatno utiče i činjenica kolika je zvezda glumac sam po sebi. Zanimljivo je i to da na visinu honorara značajno utiče i podatak da li su glumac ili glumica određeni tip scene ranije već snimali ili im je to prvi put. Ovo je posebno postalo bitno sa pojavom interneta koji fanovi određenih porno zvezda pretražuju želeći da svog ljubimca vide u određenom, konkretnom  izdanju. Pojava porno sajtova je inače mnogo uticala na porno industriju u svim domenima pa čak i po pitanju honorara jer njihova ekspanzija predstavlja svojevrstan vid piraterije pošto su filmovi dostupni uglavnom besplatno i teško je ispratiti gde se sve pojavljuju zbog čega su njegovi producenti, pa samim tim i akteri na gubitku. Bilo kako bilo, honorari porno glumaca se kreću u rasponu od 300 do 1000 dolara po sceni u top produkcijama. One niskobudžetne pak plaćaju mnogo manje od pomenutog donjeg limita.  U globalu porno glumac ili glumica mogu na godišnjem nivou da zarade od 120.000 do 200.000 dolara ovisno o tome u kojoj meri su angažovani i na kakav tip scena su sve spremni da pristanu jer sam seksualni akt tj. sve šta on u okviru jedne scene uključuje zapravo diktira cenu usluge, isto kao i u prostituciji.

Seksualni odnos prikazan u jednom porno filmu uglavnom predstavlja slobodnu seksualnost koja se posmatra kao normalna, a uključuje kunilingus, felacio, vaginalni, pa analni seks i bukake. Dijalozi su svedeni na minimum i isključivo su u funkciji seksa. Njegovi akteri za razliku od intimnog seksualnog odnosa mnogo češće menjaju poze nego što bi to radili u normalnim okolnostima, kao i mesta na kojima seks upražnjavaju. U načinu snimanja porno filmova uočljive su promene čak i kadriranju. Ranije su se kadrovi smenjivali od najšireg do najužeg dok je danas fokus na polnim organima sa tendencijom da se njihov spoj što bolje i krupnije zabeleži sa uočljivom težnjom reditelja da uđe u samu žensku vaginu ili anus ne bi li zabeležio šta se tamo dešava. S tim u vezi ne bi trebalo da nas začudi ukoliko se u nekom trenutku u budućnosti, kako se video tehnologija razvija, pojavi porno film snimljen mikrokamerom instaliranom na vrh penisa i potvrdi kako smo zapravo u tom smislu došli do samog kraja.

Seksualni akt je u porno filmovima ranijih decenija uglavnom ispunjavao uspostavljeni pornografski kliše koji se kretao od predigre preko oralnog seksa do vaginalnog i analnog. Takve filmove danas ćemo na bilo kom porno sajtu naći u kategoriji classic ili vintage. Ovi filmovi su zahvaljujući internetu dostupni svima, ali retko kome mogu biti interesantni u ekscitativnom pogledu o čemu najbolje svedoči broj njihovih pregleda. Aktuelnim konzumentima pornografskih sadržaja uzbudljivo je nešto sasvim drugačije.

Brojna istraživanja preferencija publike prema određenoj vrsti pornografskih sadržaja kroz analizu lajkova, komentara i onoga što se najčešće kuca na pretraživačima ovakvih sajtova pokazuju da su apsolutno najtraženiji oni klipovi koji podrazumevaju neku vrstu nasilja. Dominacija, ponižavanje i grubosti pojavljuju se kao česti tagovi na najgledanijim klipovima, a na popularizaciju takvih sadržaja se žale i sami porno glumci, pre svega glumice koje na snimanjima doživljavaju i razne povrede pa su njihova svedočenja i impresije sa istih neretko bizarne. Mnoge od njih kolabiraju tokom snimanja, krvare i dovedu sebe u situaciju da jedan duži period ne samo da ne mogu da snimaju nove filmove već i da uopšte upražnjavaju seks. One da bi danas radile, s obzirom na pomeranje standarda u okviru same industrije, moraju pristati na scene koje uključuju razne oblike vezivanja, guranje svakakvih sprava u različite telesne otvore, gangbang, duplu penetraciju, trostruku, pa čak i četvorostruku penetraciju koja trenutno predstavlja najaktuleniji trend jer sve ispod toga je već snimljeno u ogromnim količinama. Međutim, dominacija i grubosti nisu više vezane samo za fetišističke scene već se došlo do toga da je i klasičan seks, jedan na jedan, u okvirima savremene pornografije lišen svake senzualnosti i lepote i neretko preveden u samo nasilje što kod onih koji gledaju porno filmove neretko stvara nerealnu sliku o tome šta je dobar seks.

Ono što se stoga nameće kao pitanje je kako smo za samo dve, tri decenije od primamljivosti pornografije baziranoj na tome što ona daje otvoren prikaz idealnog seksa bez pehova, neprijatnih iznenađenja i loših završetaka, došli do toga da ključ njene popularnosti leži u preterivanju. Odgovor je, naravno, krajnje jednostavan. Ono što se nekada nazivalo pornografijom, pa mekom pornografijom, danas je svuda oko nas. Njeni elementi su prisutni u okviru svakodnevnog TV programa, štampe i dešavanja na socijalnim mrežama kroz estradu, reality programe, muzičke spotove, te i same igrane filmove. Ako u prime terminima najpopularnijih medija, domaćih ili stranih nebitno, imamo ono što smo 70tih, 80tih i ranih 90tih stidljivo delili ispod ruke na video kasetama, logično je da je sama pornografija otišla korak ispred toga, pa je počela da koristi teško naoružanje.



#SHARE


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *